Erfgoed ontsluiten

Religieus erfgoed ontsluiten betekent dat je het erfgoed toegankelijk en publiek maakt. Het belang ervan wordt soms onderschat. Zeker voor kwetsbaar en minder gekend erfgoed is ontsluiten een must om het maatschappelijk draagvlak te versterken. Immers, onbekend is onbemind.

Hoe ontsluiten?

Directe ontsluiting houdt in dat een gebouw dat een collectie religieus erfgoed bevat, wordt opengesteld voor het publiek. Een deel van de collectie kan museaal gepresenteerd worden in de delen van het gebouw die voor het publiek toegankelijk zijn, men kan een tijdelijke tentoonstelling organiseren of geleide bezoeken verzorgen.

Maar in de praktijk blijkt deze ideale situatie zich niet zo vaak voor te doen. Het religieus erfgoed is niet altijd zo makkelijk toegankelijk. Kloosters, abdijen en kerkgebouwen zijn geen musea. Zelfs het openbaar erfgoed beheerd door de kerkbesturen, bewaard in onze parochiekerken, blijft om veiligheidsredenen vaak achter slot en grendel buiten de eredienst.

Daarom moet er gezocht worden naar vormen van indirecte ontsluiting, zoals bijvoorbeeld het uitgeven van publicaties, het maken van audiovisuele presentaties, het uitlenen van een deel van een collectie aan een tentoonstelling...

Virtuele ontsluiting

Via het internet kan erfgoed gemakkelijk ontsloten worden en kan je mensen bereiken die anders anders niet of nauwelijks met het religieus erfgoed in contact komen. Op de website www.religieuserfgoed.be worden objecten getoond die afkomstig zijn uit de CRKC-databank. Daarin zijn objecten opgenomen uit de parochiekerken in de provincies Antwerpen en Oost-Vlaanderen. Met de objecten worden ook online tentoonstellingen samengesteld.

Je vindt, naast andere collecties, ook veel religieus erfgoed in Erfgoedplus.be, de databank van de provincies Limburg en Vlaams-Brabant.