U bent hier

Hedendaagse religieuze kunst

Kunst en religie hebben een natuurlijke band met elkaar. Kunst is niet alleen een middel om religie en haar betekenissen en verhalen te duiden, ze kan ook zelf aanzetten tot contemplatie en verinnerljking. Eeuwenlang hebben kunstenaars en kerkelijke overheden elkaar hierin gestimuleerd. De kerk behoorde voor 1800 tot de belangrijkste opdrachtgevers van de kunstenaar. De voorbije twee eeuwen groeiden beiden uit elkaar en gaapt sindsdien een diepe kloof tussen kerk en religie enerzijds en het eigentijdse kunstgebeuren anderzijds. De kerk nestelde zich in de veilige omgeving van vertrouwde en traditionele stijlen en een streng gereglementeerde beeldcanon. Tussen 1850 en 1950 werden voornamelijk neostijlen gepropageerd.

Toch is de wederzijdse belangstelling blijven bestaan. Kunstenaars evenals religieuze denkers en leiders gaan immers om met dezelfde diepmenselijke  ‘religieuze’ ervaringen van wanhoop en hoop, vreugde en pijn, harmonie en gewrongenheid. Verschillende hedendaagse kunstenaars laten vandaag opnieuw dat boeiende spanningsveld ervaren, waarin kunst en religie elkaar raken en (opnieuw) in dialoog treden. De voorbije decennia deden verschillende  kerkbesturen  en kloostergemeenschappen beroep op hedendaagse kunstenaars om uitdrukking te geven aan het religieuze gedachtengoed.